December 7, 2021

ห้องสมุดออนไลน์

ข่าวล่าสุด บทความดีๆ หาอ่านได้ที่นี่

เครื่องดนตรีไทย ประเภทตี

musical instrument

เครื่องดนตรีไทย musical instrument ประเภทตี

โดยสำหรับเครื่องดนตรีไทย musical instrument  ประเภทเครื่องตี เครื่องดนตรีประเภทเครื่องตี เป็นเครื่องมือที่ตีกระทบกันเป็นเสียง อาจใช้ไม้ หรือ ฝ่ามือ หรือ ใช้เครื่องมือที่ทำเสียงดนตรีนั้นตีกระทบกันเอง เป็นเครื่องดนตรีชนิดแรกที่มนุษย์รู้จักใช้ประเภทนี้แบ่งย่อยออกไปเป็น 3 ประเภท ตังนี้

เครื่องดนตรีไทย musical instrument มีอะไรบ้าง

  • ทำด้วยไม้
  • ทำด้วยโลหะ
  • ขึงด้วยหนัง

ตัวอย่างของ แต่ละประเภท แบ่งย่อยได้ดังนี้

เครื่องดีที่ทำด้วยไม้ เครื่องตีที่ทำด้วยไม้ได้แก่ เกราะ โกร่ง กรับ อังกะลุง ระนาดโปงลาง ขิกและขอที่ใช้แขวนตอสัตว์เลี้ยง ขอให้ท่านศึกษา และพิจารณาถึงหน้าที่ของเครื่องดนตรีแต่ละชนิด

  • เกราะ 

ทำด้วยกระบอกไม้ไผ่ทั้งปล้อง ให้มีข้อไม้หัว-ท้าย แล้วผ่าบากท้องปล้องตามยาวให้เกิดโพรงเสียงใช้ซีกไม่ไผ่หรือไม้แก่นเป็นไม้ตี สำหรับเคาะลงไปบนกระบอกไม้ไผ่ เป็นเครื่องตนตรีที่ทำจังหวะ ใช้เคาะเป็นสัญญาณในการรวมหมู่ หรือบอกเหตุ ในการแสดงละคร

  • กรับเสภา

 เป็นไม้แก่น มักใช้ไม้ชิงชัน ยาวประมาณ 20 ชม. กว้างประมาณ 5 ชม. และหนาประมาณ 5 ซม. มีลักษณะเป็นท่อนไม้สี่เหลี่ยม ลบเหลี่ยมออกให้หมดเพื่อให้กลิ้งกระทบกันได้ง่าย ใช้ประกอบการขับเสภา จึงได้ชื่อว่า กรับเสภา

 การขับเสภาเป็นการเล่านิทานมีทำนองเสนาะอย่างกลอน เรียกว่าขับเสภา แต่เดิมไม่มีดนตรีประกอบ คนขับจะขยับกรับเป็นจังหวะ 2 คู่ คือมือละคู่ขยับให้กรับกลอกกระทบกันเข้าจังหวะกับการชับ

  • กรับพื้นเมืองอีสาน

 มีชื่อเรียกต่าง ๆ กัน เช่น หมากกับแท็บ หรือ หมากเกือบแก็บ มีทั้งชนิดใช้กระทบกัน และจักเป็นฟันปลาแล้วใช้ดรูดกันตามจังหวะ 14

  • อังกะลุง 

อาจารย์คุณหญิงชิ้น ศิลปบรรเลงได้กรุณา แนะนำไว้ว่าอังทะลุงเป็นเครื่องตนตรีชวา แต่ไทยรับมาใช้บรรเลงจนแพร่หลาย และเล่นเพลงไทยได้ดีทั้งเป็นที่นิยม หลวงประดิษฐ์ไพเราะ (จางวางศร ศิลปบรรเลง) เป็นผู้นำเข้ามาเมื่อ พ.ศ. 2451 จัดเป็นพวกดนตรีประเภทไม้ไผ่และไทยทำได้เอง”

แม้ว่าอังกะลุงจะไม่ใช่เครื่องตีที่ทำด้วยไม้ความจริงแล้ว เกิดเสียงตังด้วยแรงสั่นหรือเขย่าแต่ทำด้วยไม้ไผ่ ผู้เขียนเห็นว่น่าจะรวมเข้ามาอยู่ในประเภทเดียวกันได้ เพราะเครื่องตีที่ทำตัวยไม้ส่วนใหญ่ทำด้วยไม้ไผ่

  • ระนาด

 เป็นเครื่องตีที่วิวัฒนาการมาจากทรับ” ถือ นำกรับคู่หลาย ๆ อันมาวางเรียงกัน ไม้รับที่รียงกันขนาดไม่เท่ากัน เสียงจะไม่เหมือนทัน ไม้กรับแต่ละอันเรียกว่าลูกระนาด เขะรูหัวทัาย  แล้วใช้เชือกร้อยลูกระนาดทั้งหมดให้เป็นผืนเดียวกัน แล้วนำไปคล้องไว้ที่ โขน สองข้างในรางระนาดที่ทำเป็นรูปคล้ายสำเรือ เวลาเล่นไช้ไม้ดี อันลูกระนาดเดิมใช้ไม่ไผ่ ต่อมาใช้ไม้ชิงชัน ไม้พะยุง หรือ ไม้มะหาด จะทนทานและให้เสียงไพเราะหนักแน่นหว่า ใต้ลูกระนาดแต่ละ ลูก จะมีขี้ผึ้งกับตะกั่วผสา นกันติดหัวท้ายของลูกระนาลถ่วงเสียงให้ไพเราะขึ้น

จึงทำให้นำระนาด ไปบรรเลงกลางแดด หรือสถานที่ร้อนมาก ๆ ไม่ได้ ตะกั่วที่ถ่วงเสียงจะหลุดะเพราะขี้ผึ้งละลายทำให้ เสียงระนาดก็จะเพี้ยนไม้ที่ใช้ดีระนาดอก มี 2 ชนิดคือ ไม้นวมและไม้แข็ง ถ้าตีด้วยไม้นวม เสียงจะดังนุ่มนวลกว่าดีด้วยไม้แข็ง ซึ่งจะมีเสียงดังเกรียวกราวสนุกสนานมาก

ซึ่งเดิมทีเรียกระนาดเฉยๆ จนกระทั่งถึงรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว มีผู้ประดิษฐ์ระนาดเสียงทุ้มขึ้น จึงเรียกระนาดชนิดแรกว่าระนาดเอก ระนาดจึงแบ่งออกเป็น 2 ชนิดคือ ระนาดเอก และ ระนาดทุ้ม

 

หากต้องการอ่านเรื่องอื่นๆเพิ่มเติม คลิกที่นี่

หรือ ที่นี่